Opinie o Nas
sklep budowlany online
kim24.pl
do kasy suma: 0,00 zł

Płyty karton-gips cz.2 - wyciszanie ścian, wykańczanie, szpachlowanie, szlifowanie i dekoracje z karton-gipsu
Płyty karton-gips cz.2 - wyciszanie ścian, wykańczanie, szpachlowanie, szlifowanie i dekoracje z karton-gipsu

Wyciszanie ścian płytami gipsowo-kartonowymi krok po kroku

 

Wyciszanie ścian jest priorytetem zwłaszcza właścicieli mieszkań w budownictwie wielorodzinnym. Szczególnie że słaba akustyka dotyczy ścian działowych i nośnych. Jednak odgłosy dochodzące z innego pomieszczenia i lokali sąsiadów można w pewnym stopniu ograniczyć. Wystarczy zastosować odpowiednie materiały do izolacji, w tym płyty kartonowo-gipsowe, najlepiej w połączeniu z wełną mineralną.

Dla wyciszenia wnętrza zalecane jest montowanie płyt g-k na stelażu wykonanym ze stalowych profili. Wprawdzie w niewielkim stopniu zmniejsza się w ten sposób przestrzeń użytkowa wnętrza, ale przy takiej konstrukcji można wówczas zastosować dodatkowy materiał izolacyjny. Oczywiście to, jaką izolacyjność akustyczną uda się osiągnąć dzięki płytom gipsowo-kartonowym, zależy m.in. od wykonanej zabudowy, w tym grubości profili, warstwy izolacyjnej oraz liczby warstw poszycia. Warto przy tym pamiętać o kilku ważnych kwestiach, tj.:

  • zaleca się stosować profile stalowe o szerokości przynajmniej 70 mm, dzięki czemu można użyć grubszej warstwy izolacji (możliwe zastosowanie podwójnych profili);
  • dla lepszego wyciszenia profile można podkleić taśmą akustyczną;
  • wełna mineralna zapewnia lepszą izolacyjność akustyczną i termiczną niż styropian;
  • warstwy wełny mineralnej należy osadzić między przymocowanymi do ściany profilami;
  • płyty gipsowo-kartonowe trzeba mocować w taki sposób, aby nie stykały się one z sufitem i podłogą;
  • dla lepszego efektu wyciszenia można zastosować dwie warstwy płyty.

 

Wykończenie płyt gipsowo-kartonowych

 

Połączenie płyt g-k

Pierwszym etapem wykończenia płyt gipsowo-kartonowych jest ich umiejętne połączenie. Łączenia płyt to najsłabsze miejsca całej zabudowy. Jeżeli nie zostaną odpowiednio wykończone, z czasem na pewno zaczną pękać. Wzmocnić należy łączenia pionowe i poziome. To samo dotyczy rogów, które zabezpiecza się specjalnymi narożnikami z aluminium. W pozostałych przypadkach można użyć specjalnej taśmy zbrojącej (papierowej lub fizelinowej) lub masy do spoinowania beztaśmowego.

Zbrojąca taśma papierowa jest wytrzymalsza. Może mieć też specjalne przetłoczenie ułatwiające zginanie przy zabezpieczaniu narożników zabudowy. Taśmy papierowe są również perforowane, a więc nie tylko odprowadzają powietrze, ale też pozwalają na proste rozprowadzenie i zatopienie w masie szpachlowej. Przed użyciem taśmy papierowe wymagają jednak zwilżenia wodą. Mogą też się marszczyć.

Taśma fizelinowa zapewnia odrobinę mniej trwalsze połączenie. To produkt wykonany z włókna szklanego. Taśma fizelinowa jest wygodna w aplikacji, szczególnie jeżeli ma strukturę samoprzylepnej siatki. Wystarczy nakleić taśmę na spoinę i pokryć cienką warstwą masy szpachlowej. Pamiętajmy, że w obu przypadkach przed łączeniem płyt wolne przestrzenie należy zagruntować.

Podobnie wygląda wzmocnienie zewnętrznych narożników. Każde zbrojenie należy wcisnąć w świeżą warstwę masy i wyrównać w taki sposób, aby narożnik przestał być widoczny. Następnie w takie łączenie wtapiamy taśmę lub siatkę zbrojącą.

Alternatywą dla taśm jest bezspoinowa masa polimerowa. Dzięki zawartości włókien celulozowych takie łączenie jest wytrzymałe i elastyczne. Masę rozprowadza się przynajmniej w dwóch warstwach (lub w trzech, jeżeli jest taka potrzeba), aż do uzyskania równej powierzchni. Atutem łączenia płyt gipsowo-kartonowych masą bezspoinową jest trwałość połączenia oraz prostota i szybkość wykonywania prac. Spoin zwykle nie trzeba również szlifować.

 

Szpachlowanie płyt gipsowo-kartonowych (poziom Q1, Q2, Q3 i Q4)

 

Jeżeli wypełniliśmy spoiny między płytami wykonanej zabudowy, w następnym kroku należy zająć się szpachlowaniem płyt g-k. Trzeba to zrobić w sposób dokładny, aby nie pojawiły się rysy oraz pęknięcia. Poziom szpachlowania jest różny w zależności od materiału wykończenia zabudowy (tj. płytki ceramiczne, tapety, tynki ozdobne, farby).

  • Podłoże pod płytki ceramiczne (poziom Q1) – pierwsze szpachlowanie połączeń i pokrycie widocznych elementów masą szpachlową, włącznie z siatką z włókna szklanego na krawędziach.
  • Podłoże pod tapety, farby strukturalne i tynki ozdobne (poziom Q2) – wszystkie prace na poziomie Q1, a dodatkowo ponowne szpachlowanie łączeń, aby w ich miejscach nie było żadnych zagłębień oraz rys.
  • Podłoże pod inne farby (poziomy Q3 i Q4) – Q1 + Q2 oraz pokrycie całej powierzchni zabudowy z płyt g-k masą szpachlową lub gładzią w celu stworzenia równej powierzchni. Grubość tej warstwy powinna wynosić do 1 mm (poziom Q3) lub 3 mm (najwyższy poziom Q4 bez żadnych nierówności).

 

płyta karton-gips

Szlifowanie i wyrównywanie powierzchni zabudowy

 

Po szpachlowaniu czas na szlifowanie. Można wykonać je ręcznie przy użyciu papieru ściernego. Jako że nie trudno wówczas o drobne niedokładności, szlifowanie ręczne sprawdzi się przy wykończeniu zabudowy z płyt g-k okładzinami ceramicznymi, grubszymi tapetami, tynkami ozdobnymi czy farbą strukturalną, która daje efekt dekoracyjny 3D o porowatej powierzchni.

Jeżeli są to zwykłe farby ścienne, dokładniejsze szlifowanie zapewniają elektronarzędzia w postaci szlifierki. Prace z jej wykorzystaniem trzeba wówczas przeprowadzać bardzo skrupulatnie i dokładnie, aby nie uszkodzić wierzchniej warstwy płyty.

 

Oczyszczanie i gruntowanie płyt gipsowo-kartonowych

 

Płyty g-k możemy gruntować jeszcze przed szpachlowaniem, ponieważ warstwa gruntu zwiększy przyczepność nakładanej masy. Już po szlifowaniu należy odpylić ścianę, na przykład gąbką ścierną i wilgotną szmatką.

Obowiązkowo płyty kartonowo-gipsowe zagruntować trzeba również przed ich finalnym wykończeniem wybraną okładziną. W ten sposób wyrównamy chłonność podłoża i poprawimy przyczepność warstwy nakładanego materiału. Jeżeli okładziną nawierzchniową będzie farba, grunt zapewnia też wydajniejsze krycie i zmniejsza ilość farby potrzebnej do uzyskania zakładanego celu. Na powierzchni płyt emulsję należy rozprowadzić wałkiem. W miejscach trudno dostępnych (np. narożniki) można użyć małego wałka lub pędzla.

 

Pokrycie płyt gipsowo-kartonowych wybranym materiałem (farba, tapeta, płytki)

 

Ostatnim etapem wykańczania zabudowy z płyt gipsowo-kartonowych jest pokrycie jej odpowiednim materiałem. Jeżeli jest to farba, malowanie ścian należy rozpocząć nie wcześniej 2-3 godziny po gruntowaniu, w temperaturze powyżej 10 st. Celsjusza. Przynajmniej dwie warstwy farby należy rozprowadzić równomiernie wałkiem do malowania.

Jeżeli zabudowę wykańczamy płytkami, przed rozpoczęciem prac trzeba rozplanować ich rozmieszczenie, uwzględniając odległość od krawędzi i szerokość spoin. Jako że płytki zwykle układamy w łazienkach i kuchniach, najlepsza będzie zaprawa wysokoelastyczna o małej nasiąkliwości wodą. Ewentualnie należy z niej skorzystać tylko w miejscach narażonych na kontakt z wodą (np. okolice wanien, zlewów, brodzików).

Przygotowanej zaprawy nie należy kłaść na zbyt dużą powierzchnię, gdyż straci ona swoje właściwości przed dociśnięciem płytek. Dobrą metodą jest dwustronne nakładanie kleju (na podłoże i spodnią stronę płytki). W pracy warto skorzystać z listwy startowej (ułatwia wypoziomowanie pierwszego rzędu płytek) i krzyżyków dystansowych. Obowiązkowa jest też paca z wielkością zębów zależną od formatu płytek (im większe płytki, tym większe zęby).

Do łask wracają również tapety. Tapetowanie ścian stworzonych z płyt g-k jest proste. Najważniejsze, aby wcześniej przygotować powierzchnię, a więc wykończyć masą gipsową, wyszlifować i zagruntować.

 

Wiercenie płyty gipsowo-kartonowej

 

Do wywiercenia otworu w płytach gipsowo-kartonowych wystarczy wiertarka bez udaru lub wiertarko-wkrętarka. Odpowiednim wiertłem będzie to z zaostrzoną końcówką i przeznaczeniem do drewna. Wiercony otwór powinien być jak najmniejszy.

Samo mocowanie w płycie g-k najlepiej wykonać z użyciem specjalnych kołków rozporowych. Kołki z tworzywa sztucznego sprawdzą się przy standardowym, lekkim montażu. Ewentualnie sprawdzą się tzw. ślimaczki wkręcane w płytę g-k, w których umieszcza się wkręty. Jeżeli połączenie musi być wytrzymalsze, zaleca się kołki metalowe.

 

Zastosowanie i dekoracje z karton gipsu

 

Płyty gipsowo-kartonowe dają ogromne możliwości w obszarze wykańczania wnętrz. Z ich wykorzystaniem można tworzyć ścianki działowe, zabudowywać wolne przestrzenie (np. stworzyć garderobę), a nawet wyciszać ściany. Płyty g-k są również idealne do tworzenia półek.

W aspekcie dekoracyjnym wykorzystamy je do stworzenia sufitów podwieszanych, na przykład z podświetlanymi taśmami LED. Pomogą też w zabudowie nieestetycznych sprzętów, rur, kominka itp.

Podsumowując, płyty gipsowo-kartonowe są doskonałym i wszechstronnym materiałem budowlanym, który sprawdzi się na etapie budowy domu oraz późniejszego remontu. Z jednej strony poprawiają izolacyjność akustyczną i termiczną, z drugiej – odpowiednio wykończone są elementem dekoracyjnym. W praktyce ograniczeniem przy stosowaniu płyt g-k jest wyłącznie nasza wyobraźnia. Szczególnie że można je łączyć z elementami metalowymi, drewnianymi i ozdabiać oświetleniem.

 

Jeśli jesteś zainteresowany płytami kartonowo-gipsowymi tutaj przeczytasz więcej o ich rodzajach, wymiarach i czym się różnią. 

2019 Wszelkie prawa zastrzeżone ® | Realizacja Onisoft | Shoper Premium
do góry
Sklep jest w trybie podglądu
Pokaż pełną wersję strony
Sklep internetowy Shoper Premium